Simply ReleaseS Toppers Simply The Best
Proudly Presents: THE WOMAN IN BLACK
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers QuickSilver en Suurtje
Mijn kindjes.
Arthur?
Papa? - Ik kom.
TE LAAT
Vind je het mooi, papa?
Heel erg.
Je hebt niet goed gekeken. - Natuurlijk wel.
Dat ben ik. Dat is de oppas.
Dat is mama en dat ben jij.
Waarom zie ik er zo verdrietig uit? - Zo ziet je gezicht eruit.
Is dat zo?
Ik zou willen dat je niet bij me weg hoefde te gaan.
Ik ook. Maar we zijn het hele weekend op het platte land.
Morgen en dan donderdag.
Dan zijn we weer bij elkaar. Helemaal niet zo lang.
Je lijkt precies op je moeder.
Heeft u de treinkaartjes? - Ja.
En u kent alle tijden? - Ja.
Oké, ik moet gaan. Ik wil niet te laat komen.
Het komt wel goed. We zien u vrijdag. Zwaai maar gedag.
Ik weet dat je het moeilijk hebt, Kipps.
Ik heb begrip voor je situatie.
Maar we kunnen niemand op sleeptouw nemen.
We zijn een advocatenkantoor geen liefdadigheidsinstelling.
Goed.
Tomes heeft je waarschijnlijk ingelicht over Mrs Alice Drablow van Eel Marsh House.
Zij overleed vorige maand. Ik ben er natuurlijk al jaren niet geweest.
De oude weduwe hield niet van bezoekers.
Geen kinderen?
Een zoon die jong gestorven is.
Lang geleden. De details kun je lezen als je onderweg bent.
Eerst en vooral moet je de papieren van Mrs Drablow doornemen.
Controleer of dit haar testament is. Er is een berg papierwerk in het huis.
Alles moet worden doorgelopen. Iedere pagina. - Goed.
We hebben te maken met een inwoner, Jerome, maar hij werkt niet echt mee.
Ik hoop, Kipps, dat je deze kans grijpt...
om te bewijzen dat je een toekomst bij deze firma wil.
Dit is de laatste waarschuwing.
NEEM CONTACT OP MET DE GEESTENWERELD VIA MEDIA MRS WYNE
Mammie.
LAATSTE TREIN NAAR HET NOORDOOSTEN
Mr Kipps.
Het is een jongen.
Het spijt me, Mr Kipps.
Zijn we al langs Crythin Gifford gekomen?
De volgende halte.
U komt dus uit Londen? - Ja.
U probeert Eel Marsh House te verkopen?
U zult geen plaatselijke koper vinden.
Verblijft u in The Gifford Arms? - Ja.
Het is nogal ver van het station. Ik kan u wel een lift geven.
Het is op weg naar mijn huis. - Bedankt.
Samuel Daily. - Arthur Kipps.
Het is een mooie auto. - De eerste in het district.
De inwoners schrikken er nog steeds van. We zijn er.
Dank u.
Leuk u gesproken te hebben Mr Daily.
Mr Kipps?
Wilt u dineren morgenavond met mij en mijn vrouw?
We zien zo zelden nieuwe gezichten, Het eten daar lusten de honden nog niet.
Leuk. Dank u. - Welterusten.
Goedenavond.
Ik heb een kamer geboekt tot en met zondag. Mr Kipps.
Er is geen reservering. - Mijn kantoor heeft een telegram gestuurd.
We zitten bomvol, dus...
Goedenavond. - Goedenavond.
Ik vertelde Mr Kipps net dat we geen plaats hebben.
We kunnen hem niet naar buiten sturen met dit weer.
Niet in de regen.
Er moet toch iets zijn alleen voor vanavond. - Nee.
Tenzij je hem op zolder wil leggen.
Prima.
Deze kant op.
Ik dacht te blijven tot het weekend. Mijn zoon en zijn oppas komen dan naar me toe.
Ik begrijp het.
Als u een vakantie wil, kunt u beter verder het binnenland ingaan.
Het wordt zo koud hier met die zee mist.
Deze kant op.
Hoe oud is uw zoon? - Hij is vier.
Een leuke leeftijd.
Dank u.
Welterusten.
Naar binnen.
H. JEROME ADVOKAAT
Hallo?
Mrs Jerome?
Mr Kipps? - Ja.
Mijn man zou u op The Gifford Arms ontmoeten.
Dit is Mr Kipps.
Ik heb uw firma geïnformeerd dat het niet nodig was dat u hier naar toekwam.
We hadden alle papieren naar Londen kunnen sturen. Alles zit hier in.
Mr Fisher zegt dat u vandaag naar huis gaat.
Ik moet eerst al het papierwerk van Mrs Drablow regelen.
Het zit er allemaal in. Zoals ik al zei. - In het huis schijnt ook nog veel te liggen.
Ik denk dat ik vrijdag pas klaar ben.
Dat is niet mogelijk. Gifford Arms is volledig bezet.
Dan moet ik mijn kantoor bellen. Heeft u een telefoon?
Mr Daily heeft een telefoon. In Crythin Gifford is er geen.
Dan stuur ik een telegram.
Het postkantoor is gesloten op woensdagochtend. De trein naar Londen vertrekt over een half uur.
Mijn collega Keckwick wacht buiten met uw bagage.
Leuk u ontmoet te hebben Mr Kipps.
Mr Keckwick, de plannen zijn veranderd. Ik pak de trein niet. Breng me naar Eel Marsh House.
Jerome heeft me betaald om u naar het station te brengen.
Zes en ik zal erover nadenken. - Zes shilling?
Niemand anders brengt u er heen.
We zijn er.
Kun je me om drie uur ophalen? - Nee.
Ik moet terug naar het vasteland, voordat het vloed wordt.
Om vijf uur kan ik u wel komen halen. - Om vijf uur dan.
VOOR NATHANIEL, EERSTE VERJAARDAG VAN MOEDER EN VADER
OVERLIJDENSAKTE
NATHANIEL DRABLOW, 7 JAAR
VERDRONKEN IN HET MOERAS LICHAAM NIET GEBORGEN
Kom op.
Hallo?
Wie is daar?
Keckwick.
Mama.
Agent, ik heb gehoord dat er een ongeluk is gebeurd.
Dat kruispunt wordt al jaren niet meer gebruikt.
Niet sinds dat kleine Drablow kind verdronk in de moerassen.
Eel Marsh House staat leeg. - Nee, ik zag een vrouw.
Een momentje, alstublieft.
Mijn zus heeft hulp nodig.
Wat is er? Hoe heet je?
Ze heet Victoria Hardy. - Wat is er gebeurd, Victoria?
Ze dronk wat loog. Onze moeder was er niet.
Loog. Agent.
Gaat ze dood? - Agent.
Het komt wel goed.
Agent.
Nee.
Mijn kindje.
Mrs Fisher?
Het is al laat. U mist de trein naar Londen.
Ik kan nog niet weg.
Ga alsjeblieft niet terug naar Eel Marsh House. - Waarom?
Mr Kipps, men zegt dat u een zoon heeft.
Ja.
Ga naar huis naar hem. Koester hem. Hou van hem.
Ik zou hier niet zijn als ik niet van hem hield.
Mr Kipps. - Mr Daily.
Fijn dat u kon komen. - Graag gedaan.
Ik zei net mijn zoon Nicholas welterusten.
Ik betuig mijn medeleven. - Het is lang geleden.
Er is ruimte voor mijn vrouw en mij, zodat we op een dag weer samen kunnen zijn. Kom.
Ik hoorde over het meisje in het dorp. Vreselijk. Gaat het?
Ja.
Mijn vrouw weet het niet. Ik zou het waarderen als je het onderwerp vermijd.
Het onderwerp kinderen helemaal, als dat mogelijk is.
Hij zou nu net zo oud als jij zijn. - Bedankt, Archer.
Daar ben je.
Mr Kipps, ik heb er naar uitgekeken om u te ontmoeten.
Het spijt me dat ik er zo uit zie. Ik had plotseling geen kamer meer.
Dan moet hij bij ons blijven, toch? - Zeker.
Arthur. - Dank je.
De tweeling eet vanavond niet mee, Archer.
Samuel, dat vindt Mr Kipps vast niet erg.
Helemaal niet. - Emily.
Dank u.
Zeg Mr Kipps gedag.
Hallo.
Dank je wel, Archer.
Zo dan.
Bent u getrouwd, Mr Kipps? Nee, dat is onbeleefd.
Kinderen? - Een zoon.
Dat is prachtig. U wilt niet zo eindigen als wij.
Steenrijk maar zonder erfgenamen.
Heeft hij verteld over Nicholas? - Elizabeth.
Dat is hem.
Ik heb het zelf geschilderd. Ik ben dol op schilderen en tekenen.
Het is prachtig. - Nicholas hield ook tekenen.
Dat doet hij nog steeds. - Elizabeth, alsjeblieft.
Hij wil iets voor je tekenen. - Elizabeth.
Elizabeth, nee.
Archer, de medicijnen. - Nee.
Ik dacht wat gezelschap haar zou helpen. - Maak je er geen zorgen over.
Ze is ervan overtuigd dat onze zoon tegen haar spreekt.
Geloof jij niet in spiritisme?
Vroeger niet.
Maar sinds mijn vrouw is overleden... Ik weet het niet.
Vergeef me. Ik wist niet...
Soms voel ik dat ze nog steeds bij me is.
Soms voel ik dat ze er is. In de kamer.
Dat ze probeert in contact met me te komen.
Wees voorzichtig met die oplichters die praten over contact maken met de doden.
Ze misbruiken de mensen in nood en doen meer kwaad dan goed.
Ze kunnen in het slechtste geval alleen maar teleurstellen.
Ik moet blijven zoeken.
Het is niet natuurlijk om iemand zo jong al te verliezen.
Maar als we de deur naar bijgeloof openen, waar leidt ons dat dan heen?
Het is gewoon schaduwen najagen, Arthur.
Als we dood gaan, gaan we naar boven. We blijven hier niet beneden.
Kom, ga liggen.
Ik verlies mijn baan als ik dit papierwerk niet klaar krijg.
Als Jerome me een beetje helpt, kan ik mijn zoon ontmoeten.
Ik betwijfel of Jerome veel van nut zal zijn.
Mr Jerome?
Ga weg.
Ik zal je geen pijn doen. - Jij vermoordde Victoria Hardy. Ga weg bij mij.
Ga weg.
Wat is er aan de hand? - Het is totale onzin.
Laten we naar het huis gaan.
Je had moeten vertrekken toen wij het zeiden.
Zijn kleine meid is dood.
Je zag haar. Je zag die vrouw bij het huis.
In hemelsnaam, neem hem mee naar huis. Dit helpt hem niet.
Al die bijgelovige onzin.
Was het bijgelovige onzin die je zoon meenam?
Ik breng hem naar het station.
Geef ze geen aandacht. Ze leven nog steeds in de middeleeuwen.
Maar ik zag iemand in het huis.
Het is gewoon een oude plek op een afgelegen plek.
Zodra je klaar bent met het huis en verkocht, hoe sneller de mensen verder kunnen.
Hier kan je wel even mee vooruit.
Het wordt om 11 uur vloed, ik zal je dan komen ophalen.
Dat hoeft niet. Ik werk liever de nacht door.
Neem de hond mee. Kom hier, meisje.
Voor het gezelschap.
Ga niet op schaduwen jagen, Arthur.
NAAR DE HEL MET JOU, HOER
GA WEG
GOD BESCHERMT ME
NATHANIEL DRABLOW ALICE EN CHARLES ZOON
GELIEFDE ZUS VAN ALICE DRABLOW IN GODS HANDEN
MIJN LIEVE NATHANIEL. VROLIJKE VERJAARDAG. GROETJES, MAMA.
Beste Alice...
Je laat me geen andere keus, dan me zoon op te geven.
Als de dokters me mentaal niet in orde vinden om mijn kind op te voeden, wat kan ik dan nog doen.
Jij en Charles kunnen hem van me hebben afgenomen, maar hij is van mij.
De mijne. Hij zal nooit de jouwe zijn. Jennet.
ADOPTIEOUDERS: CHARLES EN ALICE DRABLOW.
BIOLOGISCHE MOEDER: JENNET HUMFRYE
Beste Alice...
Ik vind het moeilijk om in woorden uit te drukken hoe erg ik me verraden voel door jou, mijn zus.
Dat je mij weigert mijn zoon te zien, en zelfs mijn verjaardagskaarten niet aan hem geeft.
Ik begin te denken dat je dit niet doet voor het welzijn van de jongen, maar om mij pijn te doen.
Hij is van mij.
Als je mij hem niet laat zien, zal ik een manier vinden.
Je hebt niet geprobeerd om hem te redden. Je redde alleen maar jezelf.
Je gaf hem niet eens een fatsoenlijke begrafenis, je liet hem daar achter in de modder.
Zijn bloed kleeft aan jouw handen.
Ik zal het je nooit vergeven.
Rot in hel.
OVERLIJDENSAKTE JENNET HUMFREY, 30 JAAR.
ZELFMOORD. HING ZICHZELF OP IN DE KINDERKAMER.
Wie is daar?
U gelooft me niet, of wel?
Ik denk dat zelfs het meeste rationele verstand je voor de gek kan houden in het donker.
Ik zag hen. Ik zag haar en haar jongen.
Nee, de jongen raakte verdwaald in het moeras. Het lichaam is nooit gevonden.
Ik zag hen.
Mijn hemel.
Nee, nee.
Arthur. - Nee.
Blijf daar. Ik kom je halen.
Nee.
Arthur?
Hier.
Ik kan me nog herinneren wanneer de Jeromes hun eerste kind verloren.
Ze besloten er nog één te nemen, Lucy.
Ze sloten haar op, om haar te beschermen.
Ik dacht dat je nooit kon vervangen... - Ze was daar, Sam.
Je bent moe. Rust wat uit.
Wat is er met hem gebeurd, Mrs Daily?
Hij speelde op het strand, met zijn vrienden.
Ze zeggen dat hij werd verrast door het tij.
Je hebt haar gezien, of niet?
Ze was er vanmorgen, in het vuur.
Ze is altijd daar.
Je moet jezelf niet de schuld geven.
Mezelf de schuld geven? Waarvoor? - Voor het niet luisteren naar de anderen...
voor het niet wegblijven van het huis. - Ik begrijp het niet.
Elke keer nadat ze is gezien...
op het kruispunt, in de moerassen, op het gebied rondom het huis...
hoe vluchtig dan ook, door wie dan ook...
er is altijd maar één zekere uitkomst geweest. - Ja.
In gewelddadige of verschrikkelijke omstandigheden is er een kind doodgegaan.
Zo veel. Zo veel kinderen.
Fisher's dochters, Jerome´s oudste, Keckwick's zoon, mijn Nicholas...
Hoe?
Mrs Daily?
Ze dwingt ons het te doen.
Ze namen haar zoon mee, dus nu neemt ze ons.
Ze zag je.
Ze komt.
Elizabeth. - Sam.
Sam. - Elizabeth.
Nee, Elizabeth, nee.
Joseph.
We kunnen een telegram sturen voordat ze tijd hebben om in de trein te stappen.
Hoe kon je me daar naar toebrengen, als zelfs een klein gedeelte van die verhalen waar was.
Ik heb nooit geloofd dat... - Nee, je wilde het nooit.
Er is een verschil. - Ik had geen keus, Arthur.
Of Nicholas is op een betere plek, waar hij op ons wacht om te worden herenigd, of hij is verdwaald.
Welke zou jij hebben gekozen om te geloven? - Vergeef me, Sam, maar...
mijn zoon is nog in leven. Hij is onderweg hiernaartoe.
Nee.
Het volgende dorp is een uur verder.
Dan zijn ze al vertrokken.
Wanneer is het weer tij?
Vijf uur, waarom?
Als we Jennet Humfrye weer met haar zoon herenigen, misschien vindt ze dan rust.
Ze hebben het lichaampje van het kind nooit gevonden, Arthur.
Maar jij hebt iets dat zij nooit hebben gehad.
Arthur?
Sam, ik voel het. Het is vlak onder mijn voeten.
Geef me een moment om het vast te maken.
Wees voorzichtig.
Arthur?
Mijn hemel.
Blijf gas geven.
Niet stoppen. - Het gaspedaal is volledig ingedrukt.
Ik heb de jongen gevonden.
Kan je verder gaan?
De motor is overhit.
Kom op.
Ze zinken.
Schiet op.
Laten we hem gewoon begraven, zodat het achter de rug is.
Sam, er is iets dat ik eerst moet doen.
Ze zijn verloren.
Ze moeten elkaar vinden.
Het is bijna zover.
Kom op.
Nicholas?
Papa?
Arthur.
Ik denk dat ze weg is.
IK ZAL JE NOOIT VERGEVEN DAT JE MIJN JONGEN LIET STERVEN.
Ik zal je nooit vergeven.
Nooit vergeven.
Pas op het afstapje, goed zo.
Joseph. - Papa.
Joseph, dit is mijn vriend Sam.
Hoi, Sam. - Hoi Joseph, heel leuk je te ontmoeten.
Verandering van plan. We blijven hier niet vannacht, we gaan meteen terug naar Londen.
Kan je kaartjes regelen? Ik zal het onderweg uitleggen.
Weet je zeker dat je niet eerst wilt rusten? - Ja, ik wil hem gewoon thuisbrengen.
Ik begrijp het.
Drie kaartjes naar Londen, alstublieft.
Redden jij en Elizabeth het wel? - Jawel.
Sam?
Papa, wie is die vrouw?
Dat is je moeder.
Vertaald door SimplyReleases Toppers QuickSilver en Suurtje www.simplyreleases.com